Argumenten

We kennen allemaal zo onze argumenten om iets wel of niet te willen aannemen. Veelal leven we in onze eigen belevingswereld, onze eigen waarheden en hebben we moeite genoeg mee open te staan voor andere invalshoeken. Het zal je maar gebeuren dat je dan toch ineens gegrepen wordt door iets wat je hele leven op z’n kop zet, waardoor je niet eronder uit komt dingen anders in te richten, afscheid te nemen en jezelf de spiegel voor te houden.

Sta je hiervoor open? Zijn het slechts argumenten of durf je het aan met jezelf de discussie aan gegaan?

http://www.eo.nl/geloven/themas/zeker-weten/item/video-argumenten-voor-de-christelijke-god/

Bescheiden geluid

Durven we nog ons geluid te laten horen? In deze tijd van algehele ‘tollerantie’ is het nog maar de vraag of we nog open durven te staan voor de zorg die onze medeburger raakt. We leven allemaal zo in onze ‘comfortzone’; kom daar vooral niet aan want dat is onze eigen schijnbare veiligheid.

Hoe bescheiden ook, zijn er nog steeds partijen die durven op te komen voor de basisbeginselen in de normen en waarden die zo mooi zouden zijn als weer echt inhoud kregen in onze maatschappij. In onze ‘tollerantie’ zeggen we dat iedereen het op z’n eigen manier mag doen maar zeggen we feitelijk niet dat we niet aangesproken willen worden op ons eigen handelen? Geldt ook voor mij; we hebben soms een diepe weg te gaan maar zelfs dat kan je verrijken, als je er maar voor open durft te staan.

http://sgp.nl/Actueel/Start%20campagne%20gemeenteraadsverkiezingen.wli#content

Overwegingen

Wintertijd is begonnen, het gevoel van de feestdagen hoor je overal tot je komen. Gaan we deze laatste weken van dit jaar er nog wat moois van maken?

De wereld om ons heen is steeds meer aan het veranderen. Achterdocht, hardheid, rancune en egoïsme  zijn steeds meer de kernwoorden van onze maatschappij. Tegenwoordig bouwen we in alles minimaal 5 beveiligingen in om ‘zeker te weten’ dat ons niets kan overkomen. Waar is die vanzelfsprekende hartelijkheid gebleven, waar is die saamhorigheid nog te vinden zonder dat daarin eerst het eigen belang naar voren wordt geschoven?

Welke zekerheid dacht je te vinden? Bij jezelf? De dag van morgen is nog niet aangebroken, is gisteren alweer geweest . . . Is ons leven niet toch echt vandaag?

Wit wordt witter, zwart wordt zwarter. Scheidslijnen worden breuken; de wereld is verbroken. Waar gaat ons gebed naar toe?